O urlopie. Na świeżo.

 Mam urlop. Taki prawdziwy. Przez duże U. Pandemia lekko odpuściła. Ja przyjęłam szczepionkę. Po wielu obawach, przemyśleniach i rozmowie z lekarką - odważyłam się. Społeczeństwo podzielone i nie pomaga mi to trochę. Mam obawy. A jednocześnie odkąd się zaszczepiłam jestem inna... Bardziej wyluzowana. Wyjazdy w końcu cieszą. A tych od tygodnia mam w bród!

"Szklana pogooooooodaaaa..."

No hej. Siema. Ale zarosło kurzem! Dawno mnie tu nie było. Wiedziałam, że jak tak zacznę płodzić notki jedna po drugiej, to potem coś mnie od bloga odpędzi. No. A poza tym... dawno nie lało. Nie? Już się wystraszyłam, że bajorek w ogródku mojej Mamusi uschnie. He He He. To nie jest zabawne, wiem...
Powody dla których postanowiłam się odezwać to m.in. tęsknota, oraz... okrągła, bo czterechsetna notka! Rozumicie? Popełniłam w życiu czterysta wpisów! Wzrusz.
A gdy mnie nie było to...

Styczniowo.- Dialog Oskarkowy + Zdjęciów trochę.

Miałam napisać wcześniej. W tamtym tygodniu. Ale tamten tydzień zdetronizowały niezbyt dobre wydarzenia i smutny nastrój. Wolałam więc pomilczeć. I nim się obejrzałam jesteśmy przy końcówce stycznia.

Trzysta sześćdziesiąt pięć

24 stycznia 2017. Poranek wita mnie przejmującym chłodem i śnieżną breją. Drżę, choć nie z zimna, wchodząc (A raczej wczołgując) z łóżka na wózek, pachnący świeżością. Trzęsącą się dłonią zrywam z ciągu koła resztki folii, w której dzień wcześniej zapakowany przyjechał do mnie. W wielkiej, szarej paczce.

O niedzielnej radości, oraz marcu./Miesiąc w obiektywie

Piszę do was powoli bo wiem że nie czytacie biegle. Takim oto suchym żartem rozpoczynam tenże wpis. :P Jakoś mi tu ostatnio było nie po drodze.

Upały, wizyty, niemoc - Miszmasz letni.

Wczoraj podczas wizyty u B. ta opierniczyła mnie że mało się tu odzywam. No cóż. Najwidoczniej lata, gdy potrafiłam trzepnąć dziesięć notek miesięcznie bezpowrotnie minęły. :( Aczkolwiek cieszę się, że ma mnie kto opieprzać :D

Po co mi ten blog?

20 maja, w tamtą środę. Do domu puka listonosz. Wręcza kupę listów, rachunków, reklam. I jedną, zaadresowaną do mnie...

Wózkowiczem być: Moja droga do akceptacji.

Jestem osobą niepełnosprawną.

Osobą niepełnosprawną która sobie radzi.

No a przynajmniej względnie według niektórych. Bo są osoby które zawsze chcą przykręcić mi śrubkę i wypomnieć, że mimo braku ograniczeń intelektualnych nie posiadam matury, czy nie jeżdżę samochodem.

Ale, to Ja nie o tym...

A u mnie co? Wpis spontaniczny

Stagnacja życia. 

Dom, dom, dom. Trzy tygodnie bez biblioteki. Za dużo.

Choroby. Po kolei. Igor, Adrian, Milena.

Śfienta, śfienta i po śfientach...

Kochani, zbieram się ja do Was tak jak i do...wszystkiego.

Przyjaźń

Kilka notek wstecz napisałam, jak pamiętacie-notkę w której dałam upust emocjom związanym z przyjaźniami.

Trzysta sześćdziesiąt sześć dni temu...

No doobra. Miałam zaplanowany w głowie ten post już długo. No i miał się pojawić wczoraj. Ale jak to u mnie bywa znana jestem z roztrzepania i... od jutra dzień zaczynam od sprawdzania daty w kalendarzu. ;)

W górę i w dół.

Znów się uczę żyć tak jak dawniej.

Ze zgrozą zauważyłam, że od pewnego czasu zaszły we mnie jakieś zmiany, niekoniecznie pozytywne.

Zostałam zdradzona przez własny telefon!!

Napisałam notke se.

Nie?!

No!

Napisałam! Może bez sensu, ale była!

I co?

Link się na fejsa nie dodał.

Zdjęcie się nie dodało.

Tagi się nie dodały...

A wszystko dlatego, że pisałam przez komórkę!

Więcej nie napiszę! Taki foch!

Nowy rok...

Dziś sylwester.

No i dobra. Lubię bardzo!

A w ten będzie gwarno, całe dziadostwo moje przyjedzie!

Milenka nawet kreacje wybiera! ;)

Brak koncepcji na tytuł

Panie i Panowie! Dzieci i Ryby!

W środę skończę swój jeden z najtrudniejszy chyba w historii rok szkolny.

A tym samym zaczynam swoje… ostatnie w życiu wakacje.

Mam je zamiar wykorzystać do maksimum.

Czeka mnie wesele siostry ,  badania lekarskie, powtórka do matury, nauka hiszpańskiego, bawienie dzieci…

Czeka mnie nadrabianie zaległości filmowych, książkowych, blogowych.

Czekają mnie spotkania z przyjaciółmi, spacery do dziesiątej wieczorem,

obowiązkowa konsupcja słonecznika,

czerwona opalenizna

( No dobra, to już zaliczyć zdążyłam).

Te wakacje będą udane- na pewno.

A jeżeli w ciągu tych dwóch miesięcy będę narzekać na nudę, czy depresje to bardzo was proszę, kopnijcie mnie w zadek i odeślijcie do tej notki.

La Vida Es Bella!