Kolejny rok za mną.

Taki rok jak nigdy wcześniej.

Zaplanowany i z głową pełną marzeń. A potem ktoś na górze wylał na nią kubeł zimnej wody.

Idą świnta!

I chyba mi powstała w rodzinie konkurencja dla moich kartek!🙈❤️

Dialogi Alanka

Alan - 2 lata i kilka miesięcy

Pierniczki 2020

Oczekiwanie vs rzeczywistość 🤣

Weź tu pogadaj z umysłem ścisłym...

- A dostałeś coś jeszcze od Mikołaja? - Zagaduje od rana Igora

Czas oczekiwania

W świętach Bożego Narodzenia najbardziej kocham... oczekiwać na nie. Obserwować jak pojawiają się reklamy, gazetki, odwieczny problem pt "Co pieczemy? Jakie sałatki?" połączone ze szturmowaniem stron internetowych i zeszytow z przepisami. Wykrawanie pierniczków, dzieci podniecone czekającymi je prezentami i pierwsze świąteczne piosenki. A w sercu wiele refleksji. Zdecydowanie lubię adwentowy czas.

"W obiektywie": Śpieszmy się jarać śniegiem...

... Albowiem właśnie zaczął topnieć...🤪

Śniegowe zdjęcie do kolekcji macie?! Jak nie to wyciągać komórki!  Sanki i jabłuszka też możecie  Schowacie je co prawda za godzinkę, ale następny taki rarytas zapewne dopiero... w Wielkanoc. 😆

Jesień

 Jak zwykle w głowie miałam ułożony cały wpis. Usiadłam. Wyparował. W takim razie będzie na spontanie. 

Dzieciowe dialogi Niech mu gwiazdka pomyślności...

Tuż po rozpoczęciu pandemii w Polsce zapanował boom na mycie dłoni. Wytłumaczyliśmy dzieciom konieczność zachowania szczególnej ostrożności i higieny.

O urlopie zwanym: MARATON

 Ja wiem, wiem. Każdy tak mówi. Wraca z tego urlopu i gada "tak mi zleciało, że nie wiem kiedy". Nic nowego. Ale osobiście, w tym roku odczułam to wyjątkowo. Bo dosłownie: Położyłam się spać, na dzień przed pierwszym dniem. A potem hukło, buchło i zagrała pobudka... do pracy
Dwa tygodnie zleciało. A ja je gdzieś przegapiłam...

Porządków czas start...

Kiedy będziecie cierpieć na wenę twórczą polecam wam danie sobie szlabanu na pisanie. Kilka dni i chęć sama przychodzi,  a może to moja przekora i chęć buntu do wszelkich szlabanów? Może być i tak😄

Uda się, albo się nie uda.

Moje życie to taki labirynt. Długi i zawiły, pełen ślepych zaułków. W tym labiryncie ramię w ramię kroczy za mną pewien Zły Chochlik. Czasem podszepnie złą wskazówkę, albo ostudzi nagły entuzjazm. Czasem da po ryju, w najmniej spodziewanym momencie, gdy mi się wydaje że już jest lepiej. "Apogeum szczęścia. Teraz będzie tylko lepiej!". A on mi wtedy "bum" po twarzy. I śmieje się szyderczo.

Nowy rok, (prawie) nowy blog, (coraz bardziej) stara Ja.

Duszno tu, pełno smogu, kurzu, oparu lenistwa. Czas przewietrzyć.