Jesień

 Jak zwykle w głowie miałam ułożony cały wpis. Usiadłam. Wyparował. W takim razie będzie na spontanie. 

Dobry. Żyjecie? Jesteście? Lubicie mnie jeszcze? I czy właściwie jeszcze pamiętacie, kim ja właściwie jestem?! ;)

Wózkowiczem być: Moja droga do akceptacji.

Jestem osobą niepełnosprawną.

Osobą niepełnosprawną która sobie radzi.

No a przynajmniej względnie według niektórych. Bo są osoby które zawsze chcą przykręcić mi śrubkę i wypomnieć, że mimo braku ograniczeń intelektualnych nie posiadam matury, czy nie jeżdżę samochodem.

Ale, to Ja nie o tym...

Na wózeczku siedzi leń...

Agatka mi powiedziała że kurzem tu mi blog zarasta.

!!!!

Bóg jeden raczy wiedzieć ile ja właściwie razy zbierałam się za tę notkę?

Piętnaście? Albo i więcej.

Aczkolwiek zawsze coś. Najczęściej przeszkadzał On-kolega "Niechciej".