Żegnamy 2015...

2015 rok był...
Jednym z najbardziej intensywnych w moim życiu.

Poświątecznie

Święta, święta i po...

Ho, ho,ho... Czyli o "Kryszmas tajmie" i o czym się jeszcze nawinie.

Siostrzeńca poznałam.
Wiecie?
Wczoraj.
Jak możecie się domyśleć. Zakochanam na zabój.

3 lata

3 lata bez niej.

3 lata niedowierzania, że już nigdy tu na ziemi się nie spotkamy.

3 lata gdy umarła Ona i moje dzieciństwo.

Gdy w jedną godzinę zatrzymał się mój świat.

Gdy nadchodzące wówczas święta przestały mieć jakiekolwiek znaczenie.

3 lata.

A ja nadal czasem nie wierzę.

15 grudzień.

Pojawił się pewnej grudniowej nocy. Niespodziewanie (JUŻ?! RODZI?! SERIO?! Dopiero co pokój malowała ;) ) i szybko. 

Wieści dobrej treści.

Zaplanowany na dziś miałam całkiem inny wpis.
Wpis o tym jak intensywny jest tegoroczny grudzień.
Ale dziś, właśnie dziś NIC już nie jest ważne.
Dziś po raz kolejny zostałam...Ciocią.
Na świat przyszedł Oskarek, mój siostrzeniec.
W domu czeka na niego dumna starsza siostra.
I cóż powiedzieć?
Jestem szczęśliwa!
I tym szczęściem chciałam się z Wami podzielić!
Buziaki! :*