"Szklana pogooooooodaaaa..."

No hej. Siema. Ale zarosło kurzem! Dawno mnie tu nie było. Wiedziałam, że jak tak zacznę płodzić notki jedna po drugiej, to potem coś mnie od bloga odpędzi. No. A poza tym... dawno nie lało. Nie? Już się wystraszyłam, że bajorek w ogródku mojej Mamusi uschnie. He He He. To nie jest zabawne, wiem...
Powody dla których postanowiłam się odezwać to m.in. tęsknota, oraz... okrągła, bo czterechsetna notka! Rozumicie? Popełniłam w życiu czterysta wpisów! Wzrusz.
A gdy mnie nie było to...

Faceci to są niecierpliwi.../Życzenia

-Ciociu, ile ja to mam tsymać?-Pyta mnie Igor wkładając pomiętą karteczkę między grubą księgę. Prasował papier znaczy.
-Tak...z pięć minut.-Odpowiadam szybciorem podnosząc wzrok znad krojenia sałatki.
-A ile to?
-To jest wtedy, jak wskazówka zegara zrobi pięć kółek.
-Ale ja wolę policyć. To do ilu mam policyć?
-Do trzystu.
-A ja nie umiem...Mogę do stu?
-Możesz.
-A mogę dziesiątkami?


Możesz ;))

______________________________________________________________________

Kochani!
Z okazji zbliżających się świąt wielkiej nocy życzę wam smacznego jajka, mokrego (bynajmniej nie deszczowego) poniedziałku. Tyjcie do woli, cieszcie się rodziną, śmiejcie do rozpuku! 

Wesołego alleluja!

Noelka&Company

 

Na huśtawce

Wraz z pierwszym dniem wiosny trzeba tu w końcu powrócić, posprzątać. Zatęskniłam. Za wami, za tym miejscem.

Reasumując-Święta wielkanocne 2015

• Po pierwsze-będę niedługo grubsza niż dłuższa.
• Po drugie-Nic sobie z tego nie robię, ze stoickim spokojem dojadam świąteczne pyszności.
• Po trzecie- Tegoroczne poranne rezurekcje spędziłam ze śpiącym Igorem. Przez pół godziny trzymał mnie za palca i tak sobie spaaał i spaał < 3
• Po czwarte-Milena uwielbia się wspinać na mój wózek. Ostatnio spędziła tak prawie kwadrans, stojąc na podnóżkach i utrzymując ze mną kontakt wzrokowy. Ciotka się boi podnosić dziecko, to dziecko se poradziło same, o! ;) 
• Po piąte-Mój wózek to w ogóle centrum zabaw. Jedno się wspina, drugie naprawia podwozie ;) 
• Po szóste-Padał śnieg.  Ale to nic. Na przekór Pani Zimie-zwyczajnie to olałam.
• Po siódme-W czasie świąt nie zrobiłam NIC konstruktywnego. I wcale mi z tym nie jest źle!
• Po ósme-Serio? Już po świętach...?

Niech mnie ktoś obudzi...

Pogoda zwariowała.

W zeszłym tygodniu było pięknie. Komputer, czy tablet nie zachęcały.

Za to 3 spacery dziennie w towarzystwie mamy i Olsona owszem.

Dziś... Słońce desperacko próbuje wygrać.

A co rusz przegrywa z kolejną chmurą, z porywistym wiatrem...

A wczesnym rankiem, prócz jak zawsze aktywnych siostrzeńców obudził mnie szum wody.

Deszcz. Lał niesamowicie. Ciekawe ile gospodyń zaklęło na ten widok i pożegnało się z wypucowanymi przedświątecznie oknami?

Chyba duuużo.

I co ja bym bez Was wszystkich...?

Dobla, dobla.

Lecę sobie w kulki z tym blogiem coś.

Omijam szerokim łukiem, wykręcam się jak mogę.

A przecież ja taaaaak kocham to miejsce.

Sama nie wiem czemu to robię. Wypalić się nie wypaliłam.

Chyba. Ale skoro jeszcze tu piszę to chyba jakiś znak, niet?

Także...Anetko! Agatko! Dziękuje, że tak mnie motywujecie! Tak krzyczeć na mnie można. :P To szalenie miłe...

Świnta, świnta i po świntach...

Ale ja świętuje jeszcze.

Do 28 kwietnia.

Kiedy to na trzy dni idę do pracy. 

A potem po trzech dniach weekend majowy.

Świątecznie robi się...

Wracam dziś do domu z pracy a tam? Niespodzianka! I to jaka!