Kociokwik

Mam w głowie prawdziwy kociokwik! 

O Fibsonie słów kilka

Tak sobie myślę... Zacznę chyba planować na opak. Mój mózg jest skonstruowany bardzo przekornie. Jeszcze pięć minut temu pisałam komentarz u Agatki 😘, pisząc z anonima bo nawet zalogować mi się nie chciało na gmaila. Zaraz po tym jednak poczułam wielką chęć zawitania tutaj. To tak jak ze zdjęciami i filmikami, których miałam nie dodawać, a i tak to zrobiłam. Ale to był wyjątek! Filmik dotyczył Fibi. A o Fibi czasami nie da się mówić. Czasami trzeba tego małego matołka zobaczyć!

Kartka z pamiętnika: Nie lubię listopada...

Choć póki co ( TFU, TFU!) przebiega całkiem znośnie. Pierwsze dni listopada i święto zmarłych przywitały nas przepiękną pogodą. I udało mi się nawet skoczyć na cmentarz. 

O życiu w chaosie

 Kiedy z początkiem roku uporałam się z kłopotami zdrowotnymi, a wredna zołza anemia odpuściła doznałam nowego "schorzenia" jakim jest "głód na robotę". Oto nagle w mojej głowie coś się odmieniło i tak z totalnego lenia przeistoczyłam się w człowieka-chaos.

Nostalgłam.

 O borze szumiący, zimno!

Czasem lajwy, a czasem lajf../ Urodzinowo

 Bo jak mówi "stare porzekadło": Lajf is brutal.
I czasem mocno może pokręcić, pomartwić. Minione dni były dla mnie nerwowe i trudne. Nie chce już o nich pamiętać, cieszę się że odchodzą w zapomnienie i mogę spać spokojnie. Cieszę się także niezmiennie, że miałam z kim dzielić się swoimi obawami i czuć wsparcie. To jest ważne. Najważniejsze.

Na szybko, letnią porą

Kiedy kilka tygodni temu wrzuciłam jedno ze zdjęć z dzieciństwa na grupie blogowej odezwały się dwie koleżanki z mojej klasy (A i M pozdrawiam :*). I tak od komentarza do komentarza urodził się pomysł na babskie spotkanie klasowe. A mi nie trzeba było dużo mówić! Raz dwa założona konferencja, duży odzew (który baardzo mnie ucieszył) i spotkanie umówione.

Nocą...

Noc. Różne myśli wtedy przechodzą. Głowę mam pełną marzeń i planów. Są ich chyba setki. Na niektóre czekam latami. Na te bardziej i mniej realne. Mimo problemów, mimo niesprzyjającemu losowi. Czekam.

I tylko czasem, jak dziś, uderza mnie nagły strach, że żadne, absolutnie żadne z nich już nigdy się nie spełni...

O urlopie. Na świeżo.

 Mam urlop. Taki prawdziwy. Przez duże U. Pandemia lekko odpuściła. Ja przyjęłam szczepionkę. Po wielu obawach, przemyśleniach i rozmowie z lekarką - odważyłam się. Społeczeństwo podzielone i nie pomaga mi to trochę. Mam obawy. A jednocześnie odkąd się zaszczepiłam jestem inna... Bardziej wyluzowana. Wyjazdy w końcu cieszą. A tych od tygodnia mam w bród!

Dzieciowie dialogi - Wpisy zapomniane

 Na wyraźną prośbę głównego zainteresowanego, prowodyra bloga, zwanego także Igoreckim ;) w "wasze ręce" oddaje odnalezione po miesiącach wpisy, publikowane dotąd wyłącznie na zarchiwizowanym już dziś fanpage bloga!

To była niesamowita podróż w przeszłość...💓

Życie.

Najpierw utknęłam. Między półkami sklepowymi, zbyt ciasnymi, by przejechał przez nie wózek. (A przypominam nieśmiało - Jest XXI wiek i niepełnosprawni oraz matki niemowląt robią zakupy, heloooł!).

Czas na akceptację...?

 Wpisując podczas logowania mail dłonie mechanicznie wybrały odpowiednie literki układając słowo: Noelka. 
Ileż ja z tym pseudonimem mam wspomnień! Noelką zostałam w liceum, jeszcze przed maturą, a przestałam być... Nie wiem... To przyszło falami.

Samokształcenie idzie mi wyśmienicie.

Czasowniki nieregularne w (na) jednym palcu...

Cztery lata wstecz

Pamiętam tamte dni. Pamiętam wszystko. Walkę ze słabościami. Wielkie nadzieje. Snucie planów na przyszłość. Siłę i determinację pomieszaną z rezygnacją i niechęcią. Mijało cztery lata od kiedy skończyłam szkołę. Podjęłam pierwszą, stałą pracę. Wymagającą i stresującą. Choć była to rewolucja w moim życiu to wciąż czegoś brakowało. I tak podjęłam decyzję i walkę o maturę. Po raz trzeci.

W obiektywie: Zastrzyk adrenaliny... Wersja Noelka

Wszystko jest takie jakieś... nie wiem...

 Niby jest humor - ale średniawo.
 Niby wiosna - ale sobie poszła.

Znów o czasie, pseudo-wiośnie i jogurcie

Tegoroczna wiosna nie jest łaskawa, a zresztą... Jaka wiosna? To na zewnątrz możemy porównać do późnej zimy. Takiej stulecia w dodatku. 

Doczekałam się!

Portretu się doczekałam!

Siostrzenicy ręką kreślony 😃

UPS!

Część z was już wie, z grupy. Od pewnego czasu jestem posiadaczką psinki. Szczeniaka. Życie z Fibi to prawdziwy rollercoaster. Tak naprawdę nigdy nie można się przygotować na to co obydwie wymodzimy w danym dniu. Tak było i tym razem...

Alankowe dialogi: Oddaj mnie to!

W życiu mojego chrześniaka wiele rewolucji. Skończył niedawno trzy latka, myśli o przedszkolu. Pojawiają się już pierwsze protesty, oraz kłótnie. O nunusia na przykład...