Na szybko, letnią porą

Kiedy kilka tygodni temu wrzuciłam jedno ze zdjęć z dzieciństwa na grupie blogowej odezwały się dwie koleżanki z mojej klasy (A i M pozdrawiam :*). I tak od komentarza do komentarza urodził się pomysł na babskie spotkanie klasowe. A mi nie trzeba było dużo mówić! Raz dwa założona konferencja, duży odzew (który baardzo mnie ucieszył) i spotkanie umówione. W przydziale dostałam organizacje jakiegoś stolika, co uczyniłam i nawet udało mi się to nie spieprzyć solidnie :P Aż przyszła godzina zero. Choć nie wszystkim udało się dotrzeć (będą poprawiny) to samo spotkanie okazało się być cudowne. Śmiech, pyszne jedzenie, wspominki ze zdjęciami. :D Ze spotkania wyszłam bardzo, bardzo zadowolona a uśmiech jeszcze długo nie schodził mi z twarzy :D

Aktywne mam to lato. W porównaniu z poprzednim, covidowym, nawet bardzo aktywne! I gdyby nie upał mogła bym je zaliczyć do wzorowych. Znów powrócił gorąc. I naprawdę, naprawdę, nie chce narzekać, bo kocham tę porę roku, ale nie  wiedzieć  czemu dość kiepsko znoszę taką pogodę tego roku. W  pakiecie mam totalnego lenia, szybkie zmęczenie, opuchnięte nogi i inne nieciekawe rzeczy. Do tego dochodzą burze. I tutaj pluje sobie w brodę. Sama zastanawiałam się dlaczego poprzednie lata były tak spokojne pod względem pogody. I że chętnie zobaczyła bym i usłyszała taką prawdziwą burzę.Głupia byłam totalnie!  Żeby tak inne życzenia mi się spełniały jak to :P Nocne wyładowania są tak głośne, że nie da się ich zignorować :O I do tego te błyski! Wydaje mi się, że widzę je nawet po zamknięciu oczu, brrr!

Tymczasem mamy koniec lipca. Urlop (który jest już wspomnieniem :( ) biorę zazwyczaj własne w sierpniu. Z racji że w tym roku przesunęło się na wcześniej ciągle wydaje mi się, że już zaraz skończy się lato. Na szczęście to dopiero środek wakacji. Noce nadal będą ciepłe, truskawki nadal rosną,  będzie słonecznik, a Igorecki znowu zaprosi do zabawy pół wsi. I fajnie jest! Nawet ten upał przeżyje! Wiatrak w ruch i lecimy!

Buziaki ;*