Kartka z pamiętnika: Jesień plecień

No i mamy jesień. Tę prawdziwą. Z liściami i deszczem. Oraz corocznym przesileniem, z którym się borykam. Jest więc lekkie osłabienie zdrowia i humoru . To drugie jak zauważyłam mocno uzależnione jest od słońca. Gdy tylko pojawi się na niebie, dostaje niesamowitego przypływu mocy. Cóż zrobić? Przeczekać, zaakceptować, albo wyemigrować. Na Seszele na przykład. 💓 (No dobra, akceptacja przynajmniej jest za darmo :P)

Dziękuję.

Laurka z rysunkiem dziadka z wąsami, oraz reprezentacji polskiej siatkówki.
Włożona cichaczem do skrzynki na listy.
Czekolada kupiona z własnego kieszonkowego.
Niezapowiedziane odwiedziny. Herbata wypita w towarzystwie bólu brzucha.
Ze śmiechu oczywiście.

Tik tak, mija czas...

Jakoś tak się złożyło, że między piątkiem, a niedzielą, skończyłam lat dwadzieścia trzy.
Jak co rok czekałam na przełom. W zachowaniu chociażby. Mogłabym wtedy nagle zmądrzeć. 

Czas poprawić frekwencję./Wieści (nie)normalnej treści

Jakoś tu ostatnio mnie mniej. Tak stwierdziłam przeglądając ostatnio archiwum mego (już prawie pięcioletniego :O) bloga.

Dwadzieścia dwa.

Doczekawszy tej nocy godziny dwunastej skończyłam lat dwadzieścia dwa.

Igor...

A gdyby go nie było?

Próbuje sobie czasami usilnie wyobrażać...

Naznaczył sobą cały świat wokół.

Pourodzinowo

W dwudziesty pierwszy rok życia weszłam z uśmiechem.

Już dawno postanowiłam sobie, że tego dnia odstawie wszelkie problemy i smutki na bok i się udało.

Dzięki cudownym osobom ten dzień był szczególny.

Najpierw kawa, ciasto w bibliotece.

Róże i piękna laurka od chłopców...

Aaa, tam cicho być!

No dobra!

Cicho!

Sorry!

Wiem, miało być codziennie! Dziesięć dni! Wyzwanie! Ale nic to!

Najwyżej przedłużę!

Sześć lat

Wczoraj około godziny szesnastej minęło sześć lat, od kiedy po raz pierwszy zostałam Ciocią.

Adrian jeszcze nie dawno był małym szkrabem… Dziś jest już starszym bratem, uczy się w przedszkolu i to fajny, naprawdę fajny chłopak z którego jestem niezmiernie DUMNA!

Nauczę Cię kochać,

byś bezinteresownie

 w każdej chwili życia

mógł przytulić się do mnie

Nauczę Cię kochać,

byś już od samego rana

za świat nasz wielki mógł wielbić Pana.

Nauczę Cię kochać,

po to by gdy dostrzeżesz zło

mógł dalej przez życie kroczyć

Nawet, gdy deszcz świat zaleje

i gdy wicher mocniej zawieje

Ja chce po prostu byś kochał

i z drogi do celu nie się nie cofał…