Lubię grudzień...

Grudzień zaczął się nietypowo.

Skończyłam lekko przedłużony staż...

I choć miałam obawy jak odnajdę się w nowej rzeczywistości idzie gładko.

Bo taak...tęsknię za biblioteką.

Ale nudzić się nie ma kiedy. Serio.

Grudzień to taki fajny miesiąc.

Pełen kiczowatych, kolorowych reklam, radosnego wyczekiwania, mandarynek...

Wcieliłam się dziś w rolę brodatego... I po raz kolejny utwierdziłam w przekonaniu, że nikt nie umie się tak szczerze cieszyć.

Tylko małe dziecko...

Słodycze które Mikołaj zostawił bym obdarowała nim całą trójkę zostały przyjęte z taką aprobatą, że się wzruszyłam...

Zwłaszcza z radości Mileny. Rok temu nie była świadoma tego całego świątecznego młynu. W tym roku Mikołaj odwiedził ją już drugi raz. I odwiedzi zapewne jeszcze kilka... ;)

Bawiłam dziś pannę. Dzidziusiem nazwać już nie można tak mądrej dziewczynki. Gadać próbuje, biega jak oszalała. Wpatrzona wiernie w kuzynów... I przy niej też zleciało tych kilka godzin.

Jak kwadrans.

Kartki zaczęte, matma się uczy, książki się czytają.

Trochę się cieszę, że zimę spędzę w domu.

W zeszłym roku wszak byłam w trakcie całkiem innego stażu...

W tym roku mam czas na przemyślenia, zatrzymanie się...

Co dalej? Co przyniesie kolejny rok?

Któż to wie?

Nie planuje. Nie obiecuje. No chyba, że z wyprzedzeniem do czterech dni.

Mikołajkowy piątek na Scholi już niebawem...

Ale o tym mam nadzieję w następnym odcinku :P

DOPISEK

Z serii Igotkowych dialogów:

Chłopcy rzucili się na paczkę od Mikołaja. Najbardziej oczywiście zachwyciły jajka niespodzianki. Igor wyciąga ze środka zabawkę-wyścigówkę.

-My juś mamy taką sibką fuję.-Następnie wybiega z pomieszczenia i leci do brata-Adjan! Nie uwieziś! My juś mamy taką sibką fuję! 

:D