Rewolucja

Myślałam że w końcu będzie stabilnie. Wręcz egoistycznie nie pomyślałam że mogło by się nie udać.
Ale dziś rozmowa z szefem bo przecież staż za miesiąc się kończy i trzeba działać.
To zadzwoniłam do koordynatora i... Kubeł zimnej wody.
Przedłużenia stażu nie będzie.
I chwilę musiałam być w szoku i to nie docierało. Ale koniec końców to nie źle bo:
Po pierwsze nie jest to wina ani szefa ani koordynatora ani mnie.
Dawałam z siebie wszystko i jestem zadowolona. A że nie mogę przedłużyć to już tylko kwestia braku funduszy. Zdarza się? Tak !
Po drugie to przecież jeszcze rok temu marzyłam o zajęciu choćby na tydzień!
Po trzecie wciąż jestem wolontariuszem i będę tam bywać często bo ta biblioteka to już prawie jak dom !
Po czwarte... Zrobię wszystko bym powróciła jako stażysta. Nie koniecznie dla tego projektu.
Więc jak widać nie jest źle! I póki co doła też nie ma !
Dopracuje sobie do lutego, poferiuje z dzieckami a potem zrobię wszystko...! Bo plany są i próbować trza ! No. A posiedzieć w domu też jest czasem fajnie !!
Plus bonus:
MO przegląda dziś twitter i czyta pewną złotą myśl " Jak można kazać pietnastolatkowi kazać wybierać liceum, zawodowke lub technikum jeśli czasem nie może zdecydować co zjeść na obiad ?"
Na co oczy podniosłam znad książki o tematyce dziecięcej
- Tak MO. Wprawiaj się bo życie to jest pasmo nieustannych wyborów! Dziś: liceum czy zawodówka jutro gondola czy spacerówka...-Mówię filozoficznie...
No...
Nie wiecie czasem z czego Ona tak rechocze?!