No więc czas na podsumowanie!

Bo rok się kończy.

No to lu!

          Styczeń, luty i marzec.-Obfitowały w wiele zwrotów akcji.

Między innymi studniówka, nauka, nauka,nauka

"Mamo nie zdaję matury, mam ją w...".

         Kwiecień,Maj-W moim domu od kwietnia zaczynają się dwa szały.

Szał ślubny-bo wydawałam ja sobie siostrę za mąż i szał maturalny. Bo sama się nie napisze...

         Czerwiec-Szał ślubny trwa nadal i narasta na sile. Zaczynam właśnie choleeeernie długie wakacje.

Witaj wolności, żegnaj szkoło, witajcie problemy.

Kubek zimnej wody na łeb-brak matury. Założyłam blog numer dwa. Chwilowy i dla odmiany.

          Lipiec-Zawzięłam się. I zapisałam do fundacji.

Wydałam za mąż siostrę.Trzecią z kolei. Siostra się wyprowadziła. Nagle z nas siedmiu (jeszcze przecież nie dawno...) zrobiło się nas... czworo.

Zaniosłam ja relikwie. W podzięce, z intencjami. Nauka do poprawki.

         Sierpień.-Jaki tu spookój... Cisza przed burzą. Czekanie na wyniki matury poprawkowej co ją w trakcie napi...doliłam.

Końcówka... "Nie załatwiliśmy dowozu" i moje pogrzebane plany i nadzieję.

I radość, gdy dowiedziałam się, że kolejne życie przyjdą na świat.

         Wrzesień.-Zaczął się okropnie. Śmiercią w mojej rodzinie. Niespodziewanej, strasznej, zbyt wczesnej. Potem był wyjazd. Dziesięć naprawdę pięknych dni mojego życia. I bardzo pouczających. I najtrudniejszych.

Powrót do domu i kolejny kubek. Znów zimna woda,szybciutko się przebudziłam i przestałam marzyć. Po raz kolejny nie zdałam matematyki.

          Październik.- Dmuchnęłam ja sobie 19 świeczek na torcie, podumałam,podumałam. I zawzięłam.

W maju po raz trzeci pisze matmę. Może mi matematyka naskoczyć, a ja zdam ją i będę się kształcić. Przydybałam na blogspot. :)

          Listopad.-Wbrew pozorom najtrudniejszy i najbrzydszy miesiąc mojego życia.

Nie chcę go wspominać. To było straszne.

         Grudzień.-Drugie urodziny Igorka, trzydzieste urodziny siostry, śmierć babci. I to przeświadczenie że coś się kończy i coś zaczyna. Tylko że jak się kończy to jakby... ktoś strzelił ci w łeb.

A teraz jestem tutaj.

Kukam sobie w mój kalendarz.

Strona tytułowa brzmi: "To jest pierwszy dzień mojego nowego życia." I piękne, optymistyczne życzenia od Marty. Niech się staną...

Dziś o północy zakończę ten rok.

Okropne, męczące a jednocześnie bardzo pouczające i wnoszące coś do mojego życia dwanaście miesięcy.

Narzekałam kiedyś na nudny rok?

Ten miałam z nawiązką.

Straciłam wiele.

Ale i zyskałam bardzo dużo.

Sporo się nauczyłam.

Popełniłam wiele błędów, a w pewnych kwestiach zmądrzałam.

Mam cele. Cele na ten nowy rok. I spełnię je. I nie pozwolę by kolejny raz moim życiem rządziła biurokracja, pieniądze, odległość geograficzna.

I tym razem nie pozwolę bym się zawiodła na jakimś człowieku.

Chyba.

Jeśli mi się uda.

Bo przede mną nowy rok i kolejna nie wiadoma.

Obym za rok mogła napisać że miałam dobry rok. Tak bardzo tego chce.

A wam życzę dużo, dużo zdrowia, cierpliwości,kasy,pieniędzy,szczęścia i spełnienia marzeń.

Dziękuje że spędzam z wami już trzeci sylwester.

Do siego!!

:*