Bartusiowi...

Twoja dusza tak niewinna, czysta, biała bo dziecinna jest już w górze tuż nad nami. 

Między tymi kometami co gdy noc spowije świat daje wszystkim ludziom znak.

Że wciąż jesteś, nie odszedłeś. 

Że już zawsze przy nas będziesz. 

Że gdy staniesz w Boga oknie 

powiesz wszystkim co zostali:

Nie płacz już. 

Ja nie odszedłem.

Jestem z nieba deszczu srebrem. 

Więc już nie płacz, 

otrzyj łzy. 

Od dziś jesteś bliska mi.

 Lecz ja zostać tu nie mogłem.

Od dziś jestem twym aniołem.