Chwilowo w zawiasie

Zima nie jest dla mnie łaskawa.

Listopad, styczeń i luty to najgorsze miesiące. Nic się wtedy nie dzieje, a co gorsza, uziemiona przez anomalie pogodowe i niskie temperatury nie mogę cieszyć się wolnością, utrudnione mam nawet wyjścia na spacer. Bo choć śniegu po pas wciąż brak, to temperatury nie są bezpieczne dla mojego zdrowia.

Siedzę więc w domu, psiocząc co chwila po wszystkich, nawet kocie. Ten na szczęście nic sobie nie robiąc rozbiera choinkę, w przerwach domagając się żarcia i nurkując pod komodę w poszukiwaniu zagubionej kulki papieru. (Bo niby czym ma się bawić kot papieroholiczki ;) ?).

No nie czarujmy się.
To nie jest najlepszy okres mojego życia, a jako że nikt nie wyczaruje mi nagle dwudziestu stopni  celsjusza to burczę sobie. I ciężko zebrać mi się do czegokolwiek.
Mniej mnie też tutaj, bo wraz z nowym rokiem postanowiłam że mniej będzie tu notek spod tagu "narzekajka".
Jedna na miesiąc styknie ;)

Sylwestra spędziłam w towarzystwie chłopców, oraz siostry i szwagra.
W nowy rok weszłam więc najedzona, uchachana i szczęśliwa. :)
Mam nadzieję, że to pomyślny znak dla tego roku. Oby szara, zimna zima odeszła szybko, uprzednio walnąwszy w ferie śniegiem,
tak by Adek, Igor i Mila mogli sobie trochę poszaleć na sankach.

Tymczasem znikam, porobić coś konstruktywnego, co skutecznie postawi mnie do pionu.
Mam nadzieję, że pojawie się tu niebawem w lepszym humorze.
Para buch, Noel w ruch ;)

Jutro mam wychodne. Alleluja!