Halo halo!

Zyje Anetko! Zyje! ;)

Tylko jakos leniwie... 

Zycie mi ucieka dosc szybko jak na nic nie robieniu. 

Chociaz, o przepraszam!

Kartki wielkanocne robie. Powoli ale robie.

I do matmy sie ucze. Wiecie? Tak, niesamowite. Wiem... ;)

A procz tego caly tydzien na podworku siedzialam...

Bo wiecie, taaaaaaakie slonce bylo. 

I az sie nic innego nie chcialo. Tylko wdychac...

 

I tak mija sekunda za sekunda. I tydzien za godzina. I czlowiek mysli, ze byl tu wczoraj... Tak leci!

I tak sobie zyje i do wnioskow dochodze... I wciaz sie dowiaduje.

I wiem juz na kogo liczyc mozna, na kim polegac.

I wiem kogo olac.

Bo czasami wiecie... Nic nie pomoze. Ma sie posypac to sie posypie. I nie wazne ze sie kogos zna od zawsze.

Nie wazne. Ot do jakich wnioskow doszlam.

Impulsywnie dzis pisze. O niczym. Chaotycznie. 

Bo dziwny to byl tydzien.

Bo nie wiedzialam ze mozna rownoczesnie byc szczesliwym i smutnym. 

Bo cos sie konczy i cos zaczyna.

I bo nie mam na to wplywu. Bo nie dostalam szansy by naprawic bledy.

Nic to. Zatrenzalam dalej.

Byle do przodu!